| |
| |
|
|
Seni
düşündükçe zamansız yağmurlar yağıyor gözlerimden İçimde dinmeyen
fırtınalar başlıyor esmeye Sensizlik miydi içimi acıtan Yoksa yalnızlık
mı? Anlamaya çalıştıkça yüreğimdeki diken daha da derine batıyor Derine
gittikçe durdurulamayan bir kan seli oluşuyor gözle görülmeyen Acısını
sadece benim hissetigim ama gözlerimden fışkıran Kimsenin bilmediği,
senin yalanlarının yaktığı kor bir ateş Sana güvenmişti bu yürek
"Vazgeçilmezim oldun"demiştin "Kimse vazgeçilmez değildir." demiştim
sana. Meleğim demiştin Ne çok sıfat yüklemiştin bana "Ağır geliyor bu
sıfatlar" dediğimde, "Hepsini hakediyorsun çünkü hepsi sensin" demiştin.
Rüzgarın kızı bir kasırgada kayboldu sayende... Fırtına öncesi bir
sessizlik hakimdi son gecemize Veda edercesine bakıyordun gözlerime
Böyle bakma" dediğimde "Ne vedası" demiştin. Nerden bilebilirdim ki
ELVEDA diyeceğini O kadar hayal kurma demiştim sana, Sonra
hayalkırıklıkları canını yakar diye... Zorla düşler gördürdün bana
mutluluk üzerine Sonra beni kasırganın ortasında bıraktın Söylemiştim
sana "savunmasız bir bebek gibiyim varlığınla mutlu ederken beni
yokluğunla canımı acıtma" diye... Kasırgadan kurtuldum sen olmadan
Hiçbirşey eskisi gibi olamaz biliyorum Ama Hayat devam ediyor, edecek
de... Bana mutlulukların yanında hüzünler de getirecek Ve ben başım
dimdik, ayakta kalacağım İnadına inadına...
| |
|
|
| |
|
|
|
|
