| |
| |
|
|
Sana
uzaktan bakıyorum. Sana bakmak inanılmaz mutlu ediyor beni. Sen gidince
aklım da senin peşinden sürüklenip gidiyor, yüreğim de.. Yanında biri mi
var, ona bir şey mi söylüyorsun, onunla gülüyor musun.. içim yanıyor.
Ama senden sonra gördüğüm o insan birden senden biri oluyor. Senin
baktığın her yer artık güzel, senin konuştuğun her insan, özel oluyor.
Sen evine şu yollardan gidiyorsun. Ardından yürüyorum. Beni fark
etmiyorsun. Önünden geçtiğin evlere, gölgesinde yürüdüğün ağaçlara,
Senin gözünle bakıyorum. Sen yokken de o yollardan defalarca geçiyorum.
Senin kokun, senin havan, senin auran sinmiş havaya.. Sanki seni
soluyorum. Akşamları ne yaparsın acaba? Sofraya oturduğun zaman yanında
kimler var? Hangi yemeği severek yersin, neyi sevmezsin? Kitap okur
musun? Hangi kitapları seversin? Ne tür filmlerden hoşlanırsın?
Televizyon izler misin? Gece sokağa çıkar mısın? Arkadaşlarınla en çok
neye gülersin? En çok kim kızdırır seni..Hangi futbol takımını tutarsın?
Bilmeliyim. Senin hakkındaki bütün ayrıntıları öğrenmeliyim. Çünkü ben
de o filmlere gideceğim, ben de o dizileri izleyeceğim, ben de o
yemekleri seveceğim ya da nefret edeceğim. Bilmeliyim. Baştan kuruyorum
dünyamı. Seninle yaşamaya başlıyorum. Onca kalabalığın içinde, karmaşık
yaşamın ortasında eğer sen varsan daha seni görmeden bir kuş gibi
çırpınmaya başlıyor yüreğim. Bir ışık çarpıyor yüzüme, bir sıcaklık
yürüyor göğsümde. Anlıyorum ki sen varsın. Sen ordasın. Sen gelmişsin.
Bakmadan, başımı çevirip seni görmeden varlığının farkındayım. Ey uzak
uzak baktığım.. göz göze gelmeden, saçını okşamadan, değil bir rüyayı
bir cümleyi paylaşmadan sevdiğim sevgilim. Bir aşk filiz verdi, fidan
verdi, kök saldı içimde. Onu sana göstermek için ömrümü veririm.
| |
|
|
| |
|
|
|
|
